من منتظرم مجید

دل درد های بچگانه

مدر این نقطه یارییم نمی کنی

فقط بهم صبر بده همین

+ نوشته شده در  جمعه یکم آذر 1387ساعت 16:46  توسط روشنک هاتف رستمی   | 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و هشتم تیر 1387ساعت 16:24  توسط روشنک هاتف رستمی   | 

 

  

      دلم گرفته تر از شیشه های  شهر شماست

+ نوشته شده در  جمعه بیست و هشتم تیر 1387ساعت 3:8  توسط روشنک هاتف رستمی   | 

 

 

 

           چرا   من   ؟

+ نوشته شده در  پنجشنبه پنجم اردیبهشت 1387ساعت 20:12  توسط روشنک هاتف رستمی   | 

                        چند روز دیگه این وبلاگ بسته میشه اخه مجید داره ازدواج میکنه

 

ـ البته نباید پنداشت که فراموش میشه   چرا؟

ـ چون نمیخوام روزی اینا رو بخونه و کمی هم ذهنش بخاطر من مشغول بشه فقط وفقط همین

                                      

 

ولی از هوای گریه ات پورم    (مجید)

+ نوشته شده در  پنجشنبه پانزدهم فروردین 1387ساعت 15:27  توسط روشنک هاتف رستمی   | 

مگر زمین  بگذارد  بنویسم  شاید دوباره میخواستم اما....

خواستم یک بیت عاشق گفته باشم......

دل قران سوز بهاریست؛ بهاریست که نیست

                                                              روز و شب منتظراسب سواریست که نیست

 

 

                                      ... اول انگار نگاهم کرد
... اول انگار ساکت بود
بعد آهسته گفت: برايت سنجاق‌سري از گيسوي رود وُ خوابِ خاطره آورده‌ام
آيا همين نشانيِ ساده براي علامتِ علاقه کافي نيست؟
... حالا چمدانت را بردار آرام و پاورچين از پله‌ها به جانب آسمان بيا
ما دوباره به خوابِ دور هفت دريا وُ هفت رود و هفت خاطره برمي‌گرديم
آنجا تمامِ پريانِ پرده‌پوش در خوابِ ني‌لبک‌هاي پُر خاطره ترانه مي‌خوانند
... آنجا خواب هم هست
... اما بلند ديوار هم هست
... اما کوتاه فاصله هم هست
اما نزديک، نزديک ... نزديکتر بيا مي‌خواهم ببوسمت

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و سوم بهمن 1386ساعت 19:0  توسط روشنک هاتف رستمی   | 

بی تو بی تو چه زمستانیم ایلاتی من

                                                   چقدر سردم و بارانیم ایلاتی من

 

                            ............................................

                        دنیا مثه یه اینست که عکس تو توی اونه

 

                      

                                                     

+ نوشته شده در  سه شنبه نهم بهمن 1386ساعت 17:42  توسط روشنک هاتف رستمی   | 

      

 

                   گاهی دلم برای  خودم تنگ می شود

 

بعضی وقت ها  انقدر نمی دونم چی بگم که  فقط میگم   

             

                                       چرا

 

+ نوشته شده در  دوشنبه هشتم بهمن 1386ساعت 18:11  توسط روشنک هاتف رستمی   | 

خداحافظ ای همنشین همیشه

                                          خداحافظ ای داغ بر دل نشسته

تو تنها نمیمانی ای مانده بی من 

                                         تو را میسپارم  به دلهای خسته

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و دوم آبان 1386ساعت 17:24  توسط روشنک هاتف رستمی   | 

هیچی به ذهنم نرسید........................

هیم.......

+ نوشته شده در  جمعه هجدهم آبان 1386ساعت 15:34  توسط روشنک هاتف رستمی   | 

دير گاهيست كه تنها شده ام قصه غربت صحرا شده ام وسعت درد فقط سهم من است بازهم قسمت غم ها شده ام دگر آيينه ز من بي خبر است كه اسير شب يلدا شده ام من كه بي تاب شقايق بودم همدم سردي يخ ها شده ام كاش چشمان مرا خاك كنيد تا نبينم كه بی تو چه تنها شده ام    

نه  خوشم  اومد.........      ( بت  خبر  میدم)

+ نوشته شده در  یکشنبه ششم آبان 1386ساعت 18:10  توسط روشنک هاتف رستمی   | 

خیلی وقته............................

   

      منو در گیر خودت کن

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و چهارم مهر 1386ساعت 16:59  توسط روشنک هاتف رستمی   | 

کی  فکرش رو می کرد من این بشم          ؟

من  ؟

یعنی واقعا من   ؟

+ نوشته شده در  شنبه هفتم مهر 1386ساعت 19:18  توسط روشنک هاتف رستمی   | 

عصره اون روز زیره بارونو بهم برگردون

 

دلم گرفته از آدم هايي که مي گن دوسِتت دارم اما معني شو نمي دونن از آدم هاييکه مي خوان مال اونا باشي اما خودشون مال تو نيستن از اونايي که زير بارون برات مي ميرن وقتي آفتاب مي شه همه چيز يادشون ميره

+ نوشته شده در  دوشنبه دوم مهر 1386ساعت 19:11  توسط روشنک هاتف رستمی   | 

فقط همین

عاشق نباشه ادم  حتی خدا غریبس

                                            از لحضه های هوا؛ هوا میمونه وبس

نترس اگه دل تو از خوابه کهنه پا شه  

                                          شاید خدا قصتو  از نو نوشته باشه

+ نوشته شده در  شنبه سی و یکم شهریور 1386ساعت 18:14  توسط روشنک هاتف رستمی   | 

برای تو مینویسم خدا حتما بخون

من  هیچ  چیزی  را   بالا  تر  از  خودم  نمیبینم   از  این   به  بعد  شعارم   اینه:

                          ۱  چیزه  مهم  تو  دنیاست  اونم  تویی

                               

راستی  .........

من  هیچ  فقط  درک  بالایی  نداشتم  که  بخوام   به درد   دیگران  فکر کنم  و بخوام  درمانی  برای   زخمای  دیگران  باشم من  از  پس  خودم  بر  بیام  کلی  هنر کردم   نمیدونم   چرا  دیگران  از  یک  دختره  ۱۷  ساله  که  تازه  داشت  جون  میگرفت       انقدر  انتظارات  بالایی  دارن  ، من  که  بابا  با  کسی  کاری   ندارم    چرا    هر کسی  هر  جایی   مشکلی    براش   پیش   میاد    من   باید  جواب    پس    بدم؟      شاید  من   خیلی  بد  کردم  اما  به  کی  و  به  چی  من  که  یادم  نمیاد  خیلی  ضعیف   شدم  نه  میدونم   اما  چه  میشه  کرد  نا شکری   نمی  کنم  نوشتم  تا  خدا  بخونه          

+ نوشته شده در  چهارشنبه سی و یکم مرداد 1386ساعت 9:0  توسط روشنک هاتف رستمی   | 

خيلي سخته که بغض داشته باشي ، اما نخواي کسي بفهمه ... خيلي سخته که عزيزترين کست ازت بخواد فراموشش کني ... خيلي سخته که سالگرد آشنايي با عشقت رو بدون حضور خودش جشن بگيري ... خيلي سخته که روز تولدت ، همه بهت تبريک بگن ، جز اوني که فکر مي کني به خاطرش زنده اي ... خيلي سخته که غرورت رو به خاطر يه نفر بشکني ، بعد بفهمي دوست نداره ......
+ نوشته شده در  سه شنبه سی ام مرداد 1386ساعت 18:58  توسط روشنک هاتف رستمی   | 

    

 

      چه کسی انتظار میکشد مرا  من  به  اندازه ی ما  زاده شده ام

+ نوشته شده در  پنجشنبه هفدهم خرداد 1386ساعت 11:49  توسط روشنک هاتف رستمی   | 

نمی نمویسم   که  بفهمی می خوانم تا بدانی           تو     .................................

هیچ کس  ارزش چیز هایی که خر یده بودم  را نداشت 

 

در این زمان نابرابری   دیدمت

+ نوشته شده در  دوشنبه هفتم خرداد 1386ساعت 13:54  توسط روشنک هاتف رستمی   | 

 

 

 

           ما   ز  یاران  چشم یاری  داشتیم 

                                                              خود قلط  بود  انچه   می پنداشتیم

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیستم اردیبهشت 1386ساعت 19:8  توسط روشنک هاتف رستمی   | 

من  سلامم را با تمام  عید  های   دنیا  به تو که بهترینی  تقدیم     می کنم    اری  تو   و  این که من به تو که شایسته ای می گویم   دستت را بگیر  زیر  باران  به اندازه ی  قطره هایی که   میگیری  دوستم  داری  و به اندازه ی  قطره هایی  که نمی گیری   دوست  دارم     

 

 

                                                                                          میبارد  نگاهت  بر  تمام خا طراتم

                                                                                                                   فرانک

+ نوشته شده در  چهارشنبه پانزدهم فروردین 1386ساعت 19:3  توسط روشنک هاتف رستمی   | 

با چشم  ها........

 کاشکی  می تونستم چیزهایی  که می خوام  رو  برای  خودم  فراهم کنم اما دنیا ........

بگذریم  ؛ مینویسم  تا  کمی  آروم  بشم  مینویسم  تا  خودم  بخونم و  بعد هیچ  اتفاقی نیوفته  کمی  صبر کنم و به  جایی  دور  برم

"ای کاش میتوانستم  خون رگان خود را من قطره قطره بگریم تا باورم کنند "

هنوز  تا انقلاب واقعیت  خیلی  فاصله   هست اما همیشه راه خسته کننده نیست من حوصله ای برای ادامه ی راه ندارم

"ای کاش میتوا نستم یک لحضه می توانستم ای کاش بر شانه های خود بنشانم این خلق بیشمار را گرد حباب خاک بگردانم تا با دو چشم خویش ببینند که خورشیدشان کجاست و باورم کنند"

                                  ای کاش میتوانستم

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم دی 1385ساعت 11:19  توسط روشنک هاتف رستمی   | 

من  از  خودم  می نویسم   

                                 این  را.............................

 

ای  دو  سه  تا  کوچه ز ما  دور  تر  

                                           نغمه ی  تو  از  همه  پر  شور  تر

                                  ...       ...       ...

 

   دیگر   خودم  زندگی  می کنم   نه  کسی  

                                                       دیگر   

                                           پس  زندگی  می کنیم  

  بی هم  اما   ساده  و  زیبا

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و دوم آبان 1385ساعت 9:31  توسط روشنک هاتف رستمی   | 

uharhki

 

                                          این من در کودکی ام

+ نوشته شده در  جمعه هفتم مهر 1385ساعت 18:5  توسط روشنک هاتف رستمی   | 

                                      دوستت دارم 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و ششم شهریور 1385ساعت 19:20  توسط روشنک هاتف رستمی   | 

پدرم :   از  خدا می خواهم که هر چه دارم از ان تو باشد  پدر می نویسم تا بدانی  جاودانی برای من ومادر  پدر دلتنگی هایم است  پس جاودان میمانی    دوستت داریم

 

 

(روزت مبارک)

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه هفدهم مرداد 1385ساعت 18:48  توسط روشنک هاتف رستمی   | 

اری  بعد  مدت زیاد  :  سلام    دوستانم   سلام   همدم های  خوبم

 

امروز درست یک سال و ده ماهه و  دو روز که ندیدمت                                       

یه حرفی مونده تو دلم  دلم میخواد بگم بهت که دوست دارم بهت بگم :

                        دوست دارم    دوست دارم     دوست دارم       دوست دارم   

 

 

 

 

 

 

شاید اون جوری که باید قدرت رو من ندونستم

 

 

 

 

     و آموختم هر طور به زندگی نگاه کنی همان می شود

 

 

 

 

 

 میگن  فرشته روزه شو با گریه افطار مینه                فرشته میدونه که نور ظلمت رو بیدار می کنه

 

 

گناهی نیست که دراغوش همیم

 

 

 

 

                                                  من برای تو  و "تو"   و  و    شاید های من

 

 

 

 

 

من را بخاطر کار های ناکرده ام ببخش

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه هفدهم مرداد 1385ساعت 18:26  توسط روشنک هاتف رستمی   | 

مثل یه قاب رو دیوار به ساحتت رسیدم

مقدس و ملیحی عکس تورو کشیدم

نشستم و با چشمات رنگ سیا رو دیدم

از اون لبای خسته طعم تورو چشیدم

حالا چرا با دستات حرمتم شکستی

رو قا ب عکس دیوار بگو با کی نشستی

مگه تورو ندیدن فصلای پیر و خسته

تو برگ ریزون پاییز عشق به گل نشسته

از توی آیینه خوندم که چشمات می بندی

به آخر قصمون با هق هقت می خندی

بزار دوباره با تو این تن من بسوزه

شاید بتونه بازم ما رو به هم بدوزه

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم خرداد 1385ساعت 18:25  توسط روشنک هاتف رستمی   | 

گم شدی و شکستی و ریتم ملایم نداری

از دست این عروسکا صدای دائم نداری

عزای کی گرفته بود صدای زیر و نازکت

خواب کی رو گرفته بود لب حریر ونازکت

دور ضریح اسم تو طواف و از بر می کنم

ماجرای عشق تورو دوباره از سر می کنم

دیوارو پنجره هم راهی نداره تا تو

شب و ستاره بارون ماه و ستاره با تو

یواشکی می خندن مردم این اهالی

انگار دخیل میبندن مردم این اهالی

تا تن مرمریت و تو خواب مرمر دیدم

انگار نوازشت رو از تو نگات چشیدم

کوچه ی آخر عشق کوچه ی جنگیدن

مثل کبوترا با یاد تو رقصیدن

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم خرداد 1385ساعت 18:14  توسط روشنک هاتف رستمی   | 

http://www.iranmania.com/chat/mainchat.asp  

حتما  سر  بزن  عزیزم

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و دوم خرداد 1385ساعت 20:9  توسط روشنک هاتف رستمی   |